Parkiet klasyczny / Parkiet tradycyjny / Klepki parkietowe

Budowa, Gatunki, Wygląd

Najpopularniejszy materiał podłogowy z drewna, najbardziej rozpowszechniony i najlepiej znany użytkownikom w Polsce. Jest to tradycyjna posadzka ciesząca się dobrą opinią ze względnu na bardzo dobre właściwości termoizolacyjne i akustyczne. Parkiet klasyczny inaczej nazwyany tradycyjny czy klepkowy wykonany jest z małych deszczułek, klepek, z litego drewna. Klepki parkietowe produkowane są z różnych gatunków drzewa liściastego: dębu , jesionu , klonu, wiązu, buku ( tradycyjny i parzony), jawora, rzadziej z akacji, brzozy, olchy, czereśni, orzecha i grabu, oraz iglastego: sosny i świerka. Obecnie do tego zestawu gatunków dołączyły parkiety z drzew egzotycznych jak: merbau , iroko , badi , doussie, pochodzące z różnych stron świata, wnosząc nowe kolory, odmienną strukturę powierzchni, inne właściwości i zastosowania. Oprócz gatunku wyróżniamy też klasy drewna: od I do IV, które mają istotny wpływ na wygląd podłogi.
Niezależnie od gatunków drzewa i klasy parkiet klasyczny wyróżnia budowa pojedynczych klepek / deszczułek, które są drewnianymi elementami o podłużnym kształcie o grubości 13-22 mm. Wymiary deszczułek parkietów dostępnych na rynku są zróżnicowane. Ich długość kształtuje się od 200 do 500 mm, szerokość od 30 do 100 mm. Najczęściej produkuje się klepki o grubościach 14, 16, 20, 22 mm. Najpopularniejszy format klepki to długość od 25 cm (250 mm) do 50 cm (500 mm ) przy szerokości od 5 cm ( 50 mm) do 7 cm (70 mm). Inne rozmiary należą do rzadkości.
Warstwa użytkowa podłogi wykonanej z klepek jest gruba, można więc ją wielokrotnie cyklinować. Coraz częściej klepki parkietu są szlifowane maszynowo na etapie produkcji (nie tradycyjnie na podłodze) co sprawia, że podłoga jest obrabiana z tolerancja odpowiadająca normom dla parkietów gotowych.

Wzory parkietu

Podstawową zaletą klepki parkietowej jest możliwość układania w pomieszczeniach mieszkalnych różnych wzorów. Deszczułki układane są w różne wzory zapełniając całą powierzchnię jednolitym wzorem. Najczęściej parkety układane są w jodełkę tradycyjną pojedyncza, podwójną czy nawet potrójną, rzadziej w szachownicę, kwadraty (kostkę), cegiełkę czy cegiełkę na dziko. Popularne jest też układanie klepek równoległe, z przesuniętymi stykami. Szczególnie w przypadku parkietów o większych elementach. Można też tworzyć bardziej skomplikowane wzory. Możliwości są nieograniczone. Łącząc ze sobą różne gatunki i kolory drewna, czy też jednakowe deszczułki w różny sposób albo przez łączenie deszczułek różnej długości, szerokości lub kształtu uzyskuje się parkiety o różnym rysunku lub też różnobarwne parkiety wzorzyste.
Przy dużych powierzchniach można łączyć ze sobą różne wzory, np. jodełka lub szachownica w środkowej części i ułożenie równoległe na bokach. Można również mieszać gatunki drewna dodając kontrastujące z resztą podłogi pasy, linie, kwadraty a nawet koła oraz inne figury geometryczne tworząc tzw. wzory pałacowe.

Łączenie - Układanie

Deszczułki łączone ze sobą najczęściej na wpust i pióro. Każda klepka wyposażona jest zazwyczaj w pióro i wpust na wszystkich krawędziach, co powoduje, że wykonywana z niej posadzka jest stabilniejsza, bardziej trwała i lepiej przylega. Do rzadkości należą klepki z samymi wpustami, które łączy się ze sobą przy pomocy tzw. obcego pióra.

Deszczułki parkietów tradycyjnych, połączonych na pióro i wpust, można mocować do podłoża na dwa sposoby:

• klejenie - do podłoży mineralnych (beton, podkład cementowy lub gipsowy), a także do tzw. białej podłogi z desek bądź podkładu z płyt drewnopochodnych; Przyklejane są do podłoża klejem żywicznym, rozpuszczalnikowym lub proszkowym. Klepkę parkietową klei się do podłoża klejami, które są na tyle elastyczne, aby wytrzymać ruchy drewna pracującego przy zmianach wilgotności otoczenia. Na wylewce betonowej klepki przyklejane są za pomocą asfaltowego lepiku do stosowania na zimno. Używać można też kleju dyspersyjnego.
• przybijanie - do podłoży drewnianych i z materiałów drewnopochodnych. Dawna metoda łączenia z podłożem, którym była tzw. ślepa podłoga z desek, za pomocą gwożdzi odchodzi powoli w zapomnienie. Do powierzchni ślepej podłogi klepki przybija się gwoździami

Wykończenie

Jako że parkiet tradycyjny nie jest wykończony powierzchniowo ułożoną podłogę należy wycyklinować, uzupełnić szpachlą drobne ubytki i szczeliny oraz polakierować.
Zabezpieczeniem powierzchni z klepek parkietowych jest powłoka z lakieru lub oleju z woskiem. Powierzchnie lakierowane cechuje odporność na zarysowania, natomiast powierzchnie olejowane nadają podłodze naturalny wygląd oraz pogłębiają kolor drewna. Takie pokrycie nie utwardza znacząco powierzchni. Twardość podłogi jest twardością charakterystyczną dla danego gatunku drewna z którego wykonany jest parkiet. Pokrycie powierzchni ułatwia sprzątanie i pielęgnację. Zapobiega też bardziej trwałym zabrudzeniom, przebariweniom i uszkodzeniom powierzchniowym.

Miłośnikom naturalnego wyglądu drewna polecamy oleje, które zabezpieczają równie skutecznie jak lakiery, a nadają podłodze miękkość, plastyczność i swoistą wyrazistość. Powierzchnia olejowana nie odbija światła – stąd takie efekty.
Do wykończenia wycyklinowenej i polakierowanej lub olejwanej posadzki z parkietu stosuje się różnego rodzaju drewniane listwy przypodłogowe, cokołowe oraz ćwierćwałki. Przy użyciu parkietów z drewna egzotycznego można nabyć również listwy wykonane z tego samego materiału lub w zbliżonym odcieniu.

Parkiet warstwowy

Istotnym elementem przy wyborze przez klienta parkietu jest wiedza na temat twardości drewna. Dobór optymalnej twardości drewna to gwarancja większej wytrzymałości na uszkodzenia i zarysowania.

(fot. 1 - Biadki,  fot. 2 - NaturParquet )